Rahman ve
Rahim’in ismiyle
Her sûre bir
mühür sanki yüreğime damgalanan,ezberlediğim her ayette bana kul olduğumu
hatırlatan… Dünya bir pazar yeri herkes alelacele ne bulduysa dolduruyor
heybesine, benim heybem boş, ellerim garip. Heybeme ne doldurabilirim bu
dünyadan. Bu yolun henüz daha başındayım Leylasının başında gözyaşı döken
Mecnun gibi Leyla'mın başında gözyaşları dökmedim henüz. Bazen oturup
düşünüyorum bu dünyaya neden geldim, ne için yaşıyorum ve bundan sonra ne
olacak? İçimde güller yeşermeden dışımda Gülistan olmamın bir faydası yok. Ve o
kendime sürekli sorduğum soru; acaba bundan sonra hayatım nasıl olacak ve ben
kendimi geliştirebilecek miyim? Kimim ve neyim? Bu hayatta kendimi bilmek ve Rabbimi bilip tanımak ilk
gayem. Çünkü Rabbini bilen haddini,hududunu,nerede
duracağını bilir, nerede olursa olsun Allah'ın gazabına uğrayacağını, nerede
durursa onun rahmet nazarına dokunacağını bilir, Hani geçiyor ya alak suresinde
“اِقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذٖي خَلَقَۚ “ İkra Bismi rabbikellezi halak. Yaradan Rabbinin adıyla oku. Cebrail ilk oku buyuruyor.Ben okuma bilmem diyor Resul. Peki
ya biz kendimize bakıverelim her şeyi biliyor muyuz? Bir yanda her şeyi bilen
biz, öbür yanda “Bilmediklerimi ayağımın altına koysam başım göğe değerdi diyen”
bir İmam’ı Azam Ebu Hanefi. Uğraşlarımız rabbimizin adıyla değilse, okuduklarımızdan
bir hayır ve bereket göremeyiz.Ve o ilimle amel etmedikçe ne önemi var ki ilmin.
Sahabe efendilerimiz on ayet ezberleyip
tatbik etmedikçe yeni ayetlere geçmezlermiş.Benim de bu yolda ilk hedefim buydu. Her seferinde niyetimi tazeleyip tekrar bu yola koyuldum.
Tüm çabam ruh-i mahşerde o taç’a layık olmaktı.
Kimse bilmesin diye Rabbime arz etmiştim dertlerimi, “Ya yapamazsam? “dediğimde hissettiğim o derin sızı var ya yüreğimdeki
işte o derin sızı beni Kuran’a muhafız
yapan Aşkın ta kendisiydi. Peki kimdi hafız,neydi hafızlık? Sadece Rabbimin
Hidayet için indirdiği Allah lafzını ezberlemek miydi? Bunca dünyalık telaşı
ardında bırakıp ömrünü Kur'an'a adamak,minnet ve rica duygularından sıyrılıp
vahyin sırrına vakıf olandı hafız.Uykusuz
geçirilen geceler, fedakarlıktı hafızlık.Ayetleri ilmek ilmek gönlüne işleyen ,
Kur'an'ın başına gözyaşı döken, sabırlı harmanlanandı hafız. Ey gözlerimin
nuru hayatıma sürur veren Kur'an.İçim daraldı sana sarıldım, yoruldum sana sarıldım, kabrimde yar ve yardımcı ol bana ey Kur'an. Başladığım gün kendime tekrar tekrar hatırlattım o cümleler; Ey nefsim! Sakın Oldum deme daha çok yolun başındasın.Ömrümün
sonuna kadar Rabbim hakkıyla muhafaza edebilmeyi, yaşamayı, yaşatmayı nasip
etsin.Rabbim kelamını zihnimde hoşça misafir edebilenlerden eylesin
